Büyük aşklar, ayrılmaz aşıklar, hiç kopmayan sevgililer genelde toz pembe hayallerle nikah masasına uzanan bir yolculuğa çıkmak isterler.
Peki ya sonra????
Evlilik öncesi flört döneminde yere göğe sığdıramadığınız, aşkınız uğruna kendini kesecek ölüp bitecek olan erkek arkadaşınızın, eşiniz olunca bir anda değişip bambaşka bir insan olduğuna tanıklık edersiniz ve yıkılırsınız.
Örnek vermek gerekirse;
Tam film izlerken en heyecanlı sahnede kapı çalar.Evliliğin ilk günlerinde eşiniz "Sen zahmet etme hayatım, ben açarım kapıyı." derken, evliliğiniz yıllandıkça bu duruma tepkisi "Yahu şu kapıya baksana!" şeklinde değişebilir.
Bin bir zahmetle arkadaşınızdan öğrendiğiniz bilmem ne usulü soslarla hazırladığınız makarnayı, yine aynı özenle eşinize sunduğunuzda ilk günlerin tepkisi "Yaptığın yemeklere bayılıyorum birtanem." iken, yılların eskittiği evliliğinizde bu tepki "Gene mi makarna!" şekline dönüşebilir.
Zıtlaştığınız bir konuda "Ben bu fikrine katılmıyorum hayatım." diyen eşiniz, yıllar sonra "Saçmalamayı bırak Alla'sen." derken; yeni bir elbise aldığınızda ilk günler "Bu elbise sana çok yakışmış aşkım." derken, yıllar sonrasında "Kaç para verdin buna?!" diyerek sizi çileden çıkartabilir.
Çocukluk anılarınızdan bahsederken siz derinlere dalmış gittiğiniz sırada eşiniz "Zor bir çocukluk geçirmişsin tatlım." derken, yıllar sonra "Tam da anana çekmişsin!" şeklinde gayet sinir bozucu bir tepkiyle karşılaşabilirsiniz.
İşte erkeklerin evreleri...:)))
Bunların yanı sıra etrafa dağıtılan çoraplar, kumanda üzerindeki hakimiyet, birader muhabbetlerine maruz kalmak, boyutu tahminlerin ötesinde bir kıskançlık krizi blaaa blaa blaaa...Belki de abartıyorum ama yukarıdaki cümleler size de tanıdık gelmiyor mu?! :)
Peki ya sonra????
Evlilik öncesi flört döneminde yere göğe sığdıramadığınız, aşkınız uğruna kendini kesecek ölüp bitecek olan erkek arkadaşınızın, eşiniz olunca bir anda değişip bambaşka bir insan olduğuna tanıklık edersiniz ve yıkılırsınız.
Örnek vermek gerekirse;
Bin bir zahmetle arkadaşınızdan öğrendiğiniz bilmem ne usulü soslarla hazırladığınız makarnayı, yine aynı özenle eşinize sunduğunuzda ilk günlerin tepkisi "Yaptığın yemeklere bayılıyorum birtanem." iken, yılların eskittiği evliliğinizde bu tepki "Gene mi makarna!" şekline dönüşebilir.
Zıtlaştığınız bir konuda "Ben bu fikrine katılmıyorum hayatım." diyen eşiniz, yıllar sonra "Saçmalamayı bırak Alla'sen." derken; yeni bir elbise aldığınızda ilk günler "Bu elbise sana çok yakışmış aşkım." derken, yıllar sonrasında "Kaç para verdin buna?!" diyerek sizi çileden çıkartabilir.
Çocukluk anılarınızdan bahsederken siz derinlere dalmış gittiğiniz sırada eşiniz "Zor bir çocukluk geçirmişsin tatlım." derken, yıllar sonra "Tam da anana çekmişsin!" şeklinde gayet sinir bozucu bir tepkiyle karşılaşabilirsiniz.
Bunların yanı sıra etrafa dağıtılan çoraplar, kumanda üzerindeki hakimiyet, birader muhabbetlerine maruz kalmak, boyutu tahminlerin ötesinde bir kıskançlık krizi blaaa blaa blaaa...Belki de abartıyorum ama yukarıdaki cümleler size de tanıdık gelmiyor mu?! :)
